Gılgamış Destanı, dünya edebiyatının bilinen en eski uzun anlatısıdır. Sümerce şiirlere dayanır; en bütünlüklü hâli MÖ 2. binyılda Akadca olarak on iki tablet üzerine yazılmıştır. Metin, Asurbanipal’in Ninova’daki kütüphanesinde bulunmuştur.
Uruk kralı Gılgamış ile yaban insanı Enkidu’nun dostluğunu, Enkidu’nun ölümünün ardından Gılgamış’ın ölümsüzlük arayışını ve bu arayışın başarısızlığını anlatır.
Destandaki büyük tufan anlatısı, Tevrat’taki Nuh tufanıyla belirgin benzerlikler taşır ve bu benzerlik 19. yüzyılda metnin çözülmesiyle önemli bir tartışma başlatmıştır.